DZIKA BANDA

(rozmawia: JACEK SKOLIMOWSKI)

NAJPIERW PORTISHEAD, POTEM TRICKY. W KOŃCU NADSZEDŁ CZAS NA WIELKIPOWRÓT MASSIVE ATTACK. SZUKAJCIE NOWEGO ALBUMU„HELIGOLAND”.

Premierę tego albumu zapowiadano co roku przez ostatnie pięć lat. Czy któraś z tych zapowiedzi była prawdziwa?

Ze dwa, czy trzy razy byliśmy bliscy skończenia pracy. Najbliżej było w 2008 roku, kiedy mieliśmy już nagrane piosenki i czekaliśmy tylko na miksy. Wcześniej chcieliśmy jeszcze wypróbować je na żywo. Pojechaliśmy w trasę i po powrocie stwierdziliśmy, że się nam znudziły. Połowę wzywaliśmy, a resztę przez osiem miesięcy nagraliśmy od nowa.

Siedmioletnia przerwa wynikała z waszego perfekcjonizmu czy z braku pomysłów?

Najbardziej z braku czasu. Po wydaniu „100th Windows” pojechaliśmy w długą trasę, potem pisaliśmy muzykę do filmów, wydaliśmy „Best of” i organizowaliśmy festiwal Meltdown. Potrzebowaliśmy warunków, żeby spokojnie popracować nad naszą muzyką. Chcieliśmy powrócić do żywego i bardziej różnorodnego grania z pierwszych albumów. Zaprosiliśmy do pomocy Damona Albarna, Adriana Utleya (Portishead), pojechaliśmy nawet do Nowego Jorku do studia Tima Goldsworthy’ego (DFA, LCD Soundsystem). Naprawdę się przyłożyliśmy.

Rzeczywiście nagrywaliście też z Davidem Bowiem, Tomem Waitsem czy Patti Smith?

Udało nam się skontaktować się z Bowiem, ale powiedział, że ma teraz przerwę i na razie niczego nie nagrywa. Zgłosiliśmy się też ze szkicami nowych utworów do Patti Smith i Toma Waitsa, którzy obiecali przy okazji się z nami umówić. Jesteśmy ich fanami i mam nadzieję, że wcześniej czy później uda nam się ich zaprosić na jakiś album. Natomiast w Nowym Jorku wpadli do nas do studia m.in. Mike Patton i Tunde Adebimpe (TV On The Radio), który zaśpiewał w „Pray for the Rain”.

A co z Trickym?

Od kilku lat znów panują między nami przyjacielskie stosunki. Wpadł nawet raz do nas do studia, ale nie było czasu na nagrania. Ale ostatnio widzieliśmy się po koncercie w Paryżu i rozmawialiśmy o ewentualnej współpracy, więc sprawa jest otwarta. Może kiedy wrócimy z letniej trasy?

Czyli nie przypadkiem promujecie album singlem „Splitting Atom”, który ma być hołdem dla

członków waszej dawnej ekipy Wild Bunch?

Tę tytułową metaforę rozszczepiania atomu można oczywiście zastosować do rożnych sytuacji. Nam ten utwór przypomina o czasach, kiedy byliśmy bandą dzieciaków z Bristolu, którzy wywodzili się z innych kultur i słuchali rożnej muzyki – dubu, reaggae, hip-hopu, nowej fali. Byliśmy jednak ze sobą mocno związani, chcieliśmy mieszać te style, nagrywać piosenki o codziennych sprawach i działać jak Wu-Tang Clan. Czasy się zmieniły i współpracujemy teraz z innymi ludźmi, ale przy pracy nad „Heligoland” znów powrócił w szeregi Massive Attack tamten duch.