JASKINIA ZAPOMNIANYCH SNÓW 3D reż. Werner Herzog

Nie zapominajmy o Herzogu. Jego twórczość dokumentalna wciąż imponuje. Nigdy nie bał się ekstremów. W kinie szukał bohaterów nieprzystosowanych, szalonych, kalekich, którzy byli częścią zwodniczej natury, kuszącej pięknem i bogactwem, ale zastawiającej na ludzi pułapkę. W środku amazońskiej dżungli ("Fitzcarraldo") albo u podnóża oblodzonego szczytu Cerro Torre w Andach ("Krzyk kamienia"), Herzogowscy ekstremiści musieli mierzyć się z radykalizmem natury. W najnowszym dokumencie, "Jaskini zapomnianych snów 3D", archaiczna natura odkrywa obecność człowieka. Archeologiczną sensacją 1994 roku było znalezienie francuskiej jaskini Chauvet-Pont-d’Arc, ze świetnie zachowanymi malowidłami sprzed trzydziestu tysięcy lat. Naukowcy twierdzą, że to najstarsze rysunki skalne na świecie. Jaskinia jest zamknięta dla zwiedzających. Oddechy turystów mogłyby naruszyć unikatowy mikroklimat. Herzog w 3D pokazuje miejsce dotychczas zakryte przed ludzkim wzrokiem. Naukowcy zwracajà uwagę na wyrafinowaną technikę wykonania prac. Człowiek epoki paleolitu nie kojarzył się dotąd z taką finezją.
    Nie jest to jednak typowy film przyrodniczy. Herzoga interesują ekstrema. Stylizowana na średniowieczne zaśpiewy muzyka Ernsta Reijsegera przypomina religijną kantatę opowiadającą o prehistorii świata. Operator reżysera, Peter Zeitlinger, pracował na specjalnych podestach – kamera nie dotknęła podłoża. Herzog trafił do miejsc, w których oddychanie było utrudnione, fantazjował na temat autorów malowideł. Swoim zwyczajem miesza fakty i mity, naukowe świadectwa poszerza o wiedzę z apokryfów. W jego filmowej jaskini zapomniani przodkowie malują zwierzęta i śnią o dzikich zwierzętach. O nas, o ludziach.