W ciągu półtora roku Teielte z twórcy znanego w niezwykle wąskim kręgu towarzyskim stał się jednym z najbardziej cenionych rodzimych producentów. Można wręcz powiedzieć, że to on płytą "Homeworkz" utorował drogę kolejnym polskim artystom mierzącym się z nurtem tzw. "new beats". Najnowsze wydawnictwo zdaje się wskazywać, że Pawłowi zrobiło się trochę za sztywno w nałożonym na siebie gatunkowym gorsecie. Postanowił się więc z niego wyswobodzić. Oczywiście nie nazbyt radykalnie, ale jednak słyszalnie. Teielte wciąż stawia na szorstkość, kombinowanie z dźwiękami i brud, ale czyni to w jakby bardziej uporządkowany sposób. Drobne niechlujności z debiutanckiego krążka ustąpiły miejsca precyzji, wręcz finezji, która znacząco wpływa na odbiór nowych kawałków. Są one jeszcze bardziej przestrzenne, zróżnicowane, po prostu lepsze. "Tripf" przynosi fajny filmowy klimat i zaskakuje ciekawą końcówką, "Easy" doskonale pasuje do rozkręcenia imprezy (cyber-funk!), a "Fire" jest jak drogowskaz na szlaku, którym niestety nie podążył RJD2. Co istotne, na "Wooden Love" Teielte dowodzi swojej różnorodności i artystycznej wyobraźni, nie rezygnując przy tym ze świetnych producenckich sztuczek, którymi posługuje się od początku działalności. Świadoma ewolucja na bardzo wysokim poziomie.

tekst: Andrzej Cała